Türk

“Türk” kelimesi hakkında birçok araştırma yapılmıştır. Kelimeye önce cins isim olarak, daha sonra da özel isim olarak (devlet ismi olarak) bakmamız gerekir. Cins isim olarak “Türk” kelimesi ilk olarak M.Ö. 1328’de Çincede “Tu-Kiu” biçiminde geçer ve “meydana çıkmış, gelişmiş” şeklinde yorumlanır. Özel isim olarak ilk kez 5. yüzyılda Altaylı kavimleri ve Hunları belirtmek için “güçlü, kuvvetli” anlamında topluluk ismi olarak kullanılır. Devlet ismi olarak da hepimizin bildiği gibi Göktürk devletinin kurulmasıyla anılır.

Ayrıca ilginç bir bilgi verelim: Türk soyunun ve “Türk” kelimesinin kutsal olduğu da rivayet edilmekte. Bu rivayete göre Hz.Nuh’un torunu güçlü, cesur ve çalışkanmış. Ailesini tehlikelere karşı da o korurmuş. Bu yüzden Hz.Nuh da torununa “güçlü, cesur” anlamında Türk adını vermiş; “Türk” adı ve soyu da böyle başlamış. “Türk” adının nereden geldiği tam olarak bilinmese de teorilere baktığımızda tarih boyunca “güçlü, kuvvetli” olarak bilindiği bir gerçek...

Bugün de TDK Büyük Sözlükte köken olarak;
“1. Güç, kuvvet.
2. Güzel, civan.
3. Türk soyundan gelen halk.
4. Adam, insan.” şeklinde geçmektedir.

Bir başka bilgi daha var bu kelimeyle ilgili:
Pomponius Mela ve 2. yy'da Yaşlı Plinius Azak Denizi kıyısında yaşayan Turcae/Tyrcae isimli kavimden söz ederler. Bunun Çin kaynaklarına göre MS 540 dolayında Kök-Türk devletini kuran Türklerle aynı kavim olması ihtimal dahilindedir.